Examens worden altijd door twee correctoren nagekeken. In het zeldzame geval dat deze er samen niet uitkomen, worden de betreffende examens opgestuurd naar een speciale commissie. Zij nemen de zogenaamde derde correctie op zich.

Zo komt het dat ik op een zaterdagochtend met een grote envelop gevuld met een flinke stapel examens op weg ben naar een school in het midden des lands om dit over te dragen aan de betreffende commissie die op dat moment daar zijn intrek heeft genomen.

De deur van de school is open en ik loop naar binnen. In de hal staat een handjevol mensen aan een statafel een beetje te kletsen. Een kleine, netjes geklede man merkt mij op en zegt: “Ah! Daar zal je de koerier hebben! De examens zijn er.” Hij loopt me tegemoet en groet me hartelijk. Ik schud zijn hand en zeg hem dat ik instructies heb gekregen om de envelop uit te reiken aan mevrouw Bijleveld*. “Nou, dan moet zij het maar in ontvangst nemen”, zegt hij. “Ans! Kom je even? Jij mag voor de examens tekenen.” De vrouw stelt zich aan me voor als mw. Bijleveld. Ik laat haar mijn vrachtbrief ondertekenen en geef haar het bovenste exemplaar.

Dan zegt ze: “Moet ik mij niet legitimeren?” “Nou, dat lijkt me in dit geval niet nodig”, antwoord ik, waarop de man haar bijvalt en zegt: ”Ja, het gaat wel om examens hè?” Ik kijk enigszins verbaasd van de een naar de ander en probeer in hun gezicht een spoor van sarcasme te ontdekken. Menen ze dit nou of is dit docentenhumor? Ja, ze lijken serieus.

“Beste heer, mevrouw, ik kom hier binnenlopen en ik word zonder mij bekend te maken herkend als ‘de koerier die de examens komt brengen’. Als ik uw naam laat vallen bij deze man,” zeg ik terwijl ik in de richting van de man knik en hem even aankijk, ”weet hij meteen dat ik u bedoel en u bent niet verbaasd dat u gezien wordt als mevrouw Bijleveld. Dus tenzij u samen een vooraf ingestudeerd en zeer geloofwaardig toneelstukje aan het opvoeren bent, lijkt me de kans dat u níét diegene bent die hier op mijn papier vermeld staat net zo groot als dat ik hier de school in kom lopen om een terroristische aanslag te plegen.” Verbaasd kijken ze me aan. “En ik ben hier net bij de ingang ook niet gecontroleerd”, voeg ik eraan toe. Ze beginnen te lachen. “Haha! Zo hadden we het nog niet bekeken. Je hebt ook wel gelijk. Wil je koffie?”

© Sjaak van Haaster – Tekstbureau de Taalformule

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s